Rob Meijer
hij/hem1933 – 1990
Als een van Europa’s baanbrekende specialisten op het gebied van leervakmanschap, zette Rob Meijer zich met zijn RoB-winkel en -galerie in voor de zichtbaarheid en sociale acceptatie van homo leer-, fetisj- en bdsm-gemeenschappen.

Fotocredits
“Rob Meijer”
Jaartal: 1989
Collectie: JackFritscher.com
Fotograaf: Jack Fritscher
Als een van Europa’s baanbrekende specialisten op het gebied van leervakmanschap, zette Rob Meijer zich met zijn RoB-winkel en -galerie in voor de zichtbaarheid en sociale acceptatie van homo leer-, fetisj- en bdsm-gemeenschappen.
Biografie
Auteur: Tom Johnston
Rob Meijer werd in 1933 geboren in Amsterdam. Hij zat nog maar net op de lagere school toen de Duitsers in 1940 Nederland binnenvielen en groeide op tijdens de moeilijke jaren van de Tweede Wereldoorlog en de daaropvolgende wederopbouwperiode. Hij leerde het kleermakersvak en vond werk als coupeur, waarbij hij zich specialiseerde in het ontwerpen en maken van jurken in grote maten. Op een gegeven moment trouwde hij ook, een stap die in die tijd door veel homoseksuele mannen werd gezet. Zijn huwelijk zou echter slechts acht maanden standhouden. Naarmate hij zijn seksualiteit begon te verkennen, werd duidelijk dat het huwelijk geen toekomst had.
In 1973 ontmoette Rob Nigel Kent (1933–2017), een Australische beeldhouwer van dezelfde leeftijd die kort daarvoor vanuit Londen naar Amsterdam was verhuisd. Nigel had Australië als twintiger verlaten en woonde inmiddels ruim tien jaar in het Verenigd Koninkrijk. Op zijn dertigste trouwde hij; vijf jaar later scheidde hij. Toen hij rond zijn veertigste naar Amsterdam verhuisde, hoopte hij daar gemakkelijker zijn leven als homoseksuele man te kunnen verkennen. Nigel wordt gezien als degene die Rob met bdsm liet kennismaken en hem aanmoedigde zijn talent als kleermaker in te zetten voor de leatherscene. Nadat Rob eerst voor zichzelf een leren broek had gemaakt, begon hij in zijn vrije tijd al snel hetzelfde te doen voor vrienden en kennissen, die ervoor betaalden. Binnen enkele maanden zegde hij zijn baan als coupeur op en begon hij voor zichzelf. Hij opende zijn eerste winkel aan de Rozengracht, het westelijke verlengde van de Raadhuisstraat, de straat waar de Walk of Pride te vinden is.
‘God made man, Rob the leatherman’
Rob zag hoe een leren outfit iemand kon transformeren en bevrijden, en de drager zelfvertrouwen en trots kon geven. Zelf droeg hij zijn leren kleding vrijwel overal en bij iedere gelegenheid. Ook wanneer hij in een restaurant ging eten of een voorstelling in het theater bezocht. Daarmee hielp hij het ook voor anderen gemakkelijker te maken zich te kleden zoals zij dat zelf wilden. Bovendien zag hij in dat leer een bredere aantrekkingskracht had dan alleen binnen bdsm-kringen. Ook de markt voor zijn leren kleding was groter. Naast leren kleding promootte hij tatoeages en piercings, waarvoor hij in zijn winkel veilige en kwalitatief goede mogelijkheden bood. In 1978 verhuisde hij zijn winkel van de Rozengracht naar de Weteringschans, een straat aan de rand van de oude binnenstad.
Kunst was zijn grote liefde
De nieuwe winkel, gevestigd in de kelder van zijn woonhuis, kreeg nu gezelschap van de RoB Leather Gallery. Het was de eerste kunstgalerie in Europa die zich volledig toelegde op het onder de aandacht brengen van door fetisj geïnspireerde mannelijke erotische kunst bij een breder, internationaal publiek. Voor de eerste tentoonstelling, in 1978, nodigde Meijer de homo-erotische kunstenaar Tom of Finland uit om zijn werk in Amsterdam tentoon te stellen. Tijdens die tentoonstelling waren ook nieuwe werken te zien van Robs toenmalige partner Nigel Kent, die zich door het werk van Tom of Finland had laten inspireren. Martijn Bakker, Robs opvolger in het bedrijf, omschreef Robs verhouding tot erotische kunst als volgt:
Hij stond bekend om de kwaliteit van zijn leren broeken, ze kwamen uit heel Europa naar zijn winkel, maar de kunst was denk ik zijn grote liefde.
De RoB Gallery had een blijvende invloed op de queer beeldcultuur van de jaren tachtig en negentig door erotische voorstellingen mede als artistieke beeldtaal te legitimeren. Zoals Betty van Garrel het verwoordde in haar recensie van een tentoonstelling die in 1981 in de Amsterdamse galerie werd gehouden:
Met het tentoonstellen van Erotische Mannenkunst voert de heer Rob strijd op twee fronten, de acceptatie van de homofiele medemens en de terugkeer van het mannelijk model in de kunst.
Er bestond veel belangstelling voor zowel de leren kleding die Rob vervaardigde als de erotische kunst die hij onder de aandacht bracht. In 1980 opende hij ook een galerie in New York. In 1988 verhuisden de Amsterdamse winkel en galerie enkele panden verderop aan de Weteringschans, en in de jaren negentig had Rob ook bedrijfsfranchises in Berlijn, Brussel, Londen, Manchester, New York, Parijs, San Francisco en Zürich. Tegenwoordig zijn er twee vestigingen: één in de Warmoesstraat in Amsterdam, de Amsterdamse buurt die van oudsher het sterkst met de queer leatherscene wordt geassocieerd, en één in Berlijn, in Schöneberg.
Meijer overleed in 1991 aan medische complicaties als gevolg van aids, minder dan drie maanden nadat zijn toenmalige partner, Dai Evans, aan dezelfde ziekte was bezweken. Robs nalatenschap leeft voort binnen de leather- en bdsm-gemeenschappen. Enkele jaren voor zijn dood ontving hij in 1989 van de KRO de M/V Emancipatieprijs als erkenning voor zijn kunstgalerie en leerwinkel, die van belang werden geacht als ontmoetingsplaats voor de homogemeenschap. In 2023 werd hij postuum opgenomen in de Leather Hall of Fame in Los Angeles vanwege zijn blijvende bijdrage aan de internationale leathergemeenschap en de pioniersrol die hij speelde bij het bevorderen van zichtbaarheid, acceptatie en trots.
Literatuur en bronnen
Bartels, Thijs & Versteegen, Jos. ‘Kent, Nigel’ en ‘Meijer, Rob’ in Homo Encyclopedie van Nederland, Amsterdam 2005, pp. 288–89, 291–92.
Fritscher, Jack. ‘Rob of Amsterdam’ (interview), in Profiles in Gay Courage: Leatherfolk, Arts and Ideas. 2024.
Garrel, Betty van. ‘Male erotic art’, in NRC Handelsblad, 21 augustus 1981, p. CS 6.
Liang, Michelle. ‘Leather nostalgia: Constructed histories of Dutch leathermen through national discourses of tolerance and white innocence’, in Sexualities, 28 (2025), pp. 1832–51.
Moll, Maarten. ‘Leerfetisjwinkel RoB Amsterdam is al vijftig jaar een begrip’, in Het Parool, 14 april 2025.
‘Nigel Kent’, Tom of Finland Foundation.